ΧΝΟΥΔΩΤΗ ΜΟΥΧΛΑ

ΧΝΟΥΔΩΤΗ ΜΟΥΧΛΑ

Ονομασία ασθένειας: Χνουδωτή μούχλα

 

Προκαλών οργανισμός: Plasmopara viticola
(Mastigomycotina, Peronosporoles, Peronosporaceae)

Φάσμα προσβαλλομένων:  Ευρύ φάσμα, περιλαμβάνει φυλλώδη και δέντρα.

Συχνότητα και σπουδαιότητα:
Η χνουδωτή μούχλα είναι η σημαντικότερη ασθένεια του αμπελιού υπό συνθήκες υγρασίας. Πάντα παρούσα, στα περισσότερα μέρη του κόσμου όπου καλλιεργείται αμπέλι. Σε χρονιές όμως με μη ευνοίκές συνθήκες, η ασθένεια μπορεί να εμφανιστεί αργά, προκαλώντας ελάχιστη ή καθόλου ζημιά.

Συμπτώματα και παραλλαγές:


Η χνουδωτή μούχλα εμφανίζεται όπου έχει ζέστη και υγρασία στη διάρκεια της περιόδου ανάπτυξης και εξελίσσεται πιό θεαματικά και καταστροφικά στα φύλλα, αλλά μπορεί να επιτεθεί και σε άλλα μη ξυλώδη μέρη, όπως τα βλαστάρια, μίσχοι άνθη, ρόγες (και λοβούς).

Οι βλάβες στα φύλλα εμφανίζονται ως κίτρινες ή κοκκινοκαφέ περιοχές στην επάνω επιφάνεια του φύλλου, με αντίστοιχα λευκή, μουχλιασμένη ή σα βαμβάκι την κάτω επιφάνεια

Μερικές φορές οι βλάβες είναι σαν λάδι ανάμεσα στα νεύρα. Τα σοβαρά μολυσμένα φύλλα πέφτουν πρόωρα. Οι νεαροί μολυσμένοι βλαστοί και ταξιανθίες συσπειρώνονται και συχνά καλύπτονται από λευκή sporulating μάζα μυκήτων. Ο μύκητας μεγαλώνει εσωτερικά σ'αυτές τις ρόγες, προκαλώντας μια κατάσταση που αναφέρεται ως καφέ σήψη και τέλος συρρίκνωση. Οι νεαρές ρόγες είναι ιδιαίτερα ευάλωτες.

 

Κύκλος ασθένειας:
Το νερό είναι απολύτως απαιτούμενο για την ανάπτυξη αυτού του μύκητα.
Οι μύκητες της χνουδωτής μούχλας έχουν πολύ σύντομη περίοδο αναπαραγωγής. Ο αριθμός και η διάρκεια των υγρών περιόδων συνεπώς, είναι σημαντικότατος παράγων στην επιδημιολογία της χνουδωτής μούχλας, πιθανώς σημαντικότερος από κάθε άλλη συγκεκριμένη ομάδα ασθενειών των φυτών. Αυτός ο μύκητας διαχειμάζει ως υπνώττων σπόρος σε φύλλα που έχουν πέσει κάτω από το αμπέλι. Ο μύκητας πρωτοδραστηριοποιείται την άνοιξη, 2-3 εβδομάδες πριν την άνθιση. Ο μύκητας έχει 2 τύπων σπόρους, που αμφότεροι αναπαράγονται για να προκαλέσουν την εμφάνιση των σποριών που κολυμπούν.

Η αρχική μόλυνση προκύπτει όταν αυτοί οι σπόροι αναπαράγονται και εισχωρούν στον ξενιστή μες από τους πόρους (στόματα). Ο μύκητας εγκαθίσταται ως διακυτταρικό μυκήλιο και μετά παράγει σποράγγεια τα οποία βγαίνουν από τον ιστό του ξενιστή μεσ'από τους πόρους προς το κάτω μέρος των φύλλων ή τα πόρους των κοτσανιών κοντά στον καρπό.

Απ'αυτά απελευθερώνονται σπόρια που προκαλούν δευτερεύουσες μολύνσεις, μπαίνοντας στο φυτό μέσω των πόρων ή των πόρων στα κοτσάνια.  Καθώς προχωρεί η εποχή, σχηματίζονται ωοσπόρια από το μυκήλιο μέσα στον ιστό του φυτού, ολοκληρώνοντας τον κύκλο ζωής.

Αντιμετώπιση:

Ο συνηθέστερος τρόπος αντιμετώπισης της χνουδωτής μούχλας είναι μέ τη χρήση μυκητοκτόνων. Τα μυκητοκτόνα πρέπει να εφαρμόζονται ακριβώς πριν την άνθιση.

Τα προστατευτικά μυκητοκτόνα όπως τα άλατα cypric, τα dithiocarbamates που περιέχουν ιόντα μαγγανίου και ψευδάργυρου και το Captan χρησιμοποιούνται  προληπτικά. Η συστημική ένωση Metalaxyl μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως θεραπεία.


Print   Email

Related Articles