Η εμφάνιση μούχλας η οποία καλύπτει τους στάχεις είναι ένα πολύ συνηθισμένο φαινόμενο
στην περίπτωση που έχουμε υγρό φθινόπωρο. Τότε εντοπίζονται πολλοί μύκητες στο μολυσμένο φυτό.
Αίτιο: Διάφορα είδη του Fusarium, όπως
1. Fusarium graminearum
Fusarium culmorum
2. Fusarium moniliforme
Fusarium moniliforme v.subglutinans
Fusarium polyferatum
Η ομάδα 1 προκαλεί μεταχρωματισμούς. Τα είδη αυτής της ομάδας προσβάλουν το φυτό όπως τα κλασικά παθογόνα, η σχέση μεταξύ παθογόνου και φυτού είναι πολύ στενή. Ο χρόνος μόλυνσης είναι εύκολο να καθοριστεί, συνήθως προσβάλλεται μόνο η νεαρή επιδερμίδα και η μόλυνση προχωράει από την επιδερμίδα στον σπάδικα και στους σπόρους.
Τα μέλη της ομάδας 2 είναι κλασικά παράσιτα των πληγών και απαιτούν στρεσαρισμένα, πληγωμένα φυτά. Ο χρόνος μόλυνσης εξαρτάται από τον χρόνο δημιουργίας των πληγών.
Διάδοση και σημαντικότητα:
Η φουζαρίωση αυτή συναντάται όπου καλλιεργείται αραβόσιτος. Οι στάχεις οι οποίοι έχουν μολυνθεί από τον μύκητα είναι ακατάλληλοι για κατανάλωση από τον άνθρωπο, η παραγωγή είναι λίγο μικρότερη και μπορεί να είναι μολυσμένη από μυκοτοξίνες, οι οποίες παράγονται από τους μύκητες αυτούς και είναι τα πιο επικίνδυνα φυτικά δηλητήρια.
Συμπτώματα και παρόμοιες ασθένειες:
Τα συμπτώματα που προκαλούνται από τις διάφορες ομάδες ποικίλουν. Η ομάδα του μεταχρωματισμού μολύνει την κορυφή του στάχυ και τα συμπτώματα εξαπλώνονται προς τα κάτω. Ολόκληρος ο στάχυς μπορεί να μολυνθεί. Η διάμετρος του σπάδικα μειώνεται, οι καρποί γίνονται ξανθοί και εμφανίζεται ένα παχύ μυκηλιακό στρώμα ανάμεσα στους καρπούς, το οποίο είναι σκούρο κόκκινο ή πορφυρό.
Η ομάδα 2 προσβάλλει τις πληγές, οπότε συμπτώματα εμφανίζονται στις πληγές (από υψηλή θερμοκρασία, έντομα κτλ). Ο σπάδικας δεν προσβάλλεται, διατηρεί το κανονικό του μέγεθος αλλά οι σπόροι καλύπτονται από παχύ στρώμα μούχλας, χρώματος λευκού ή ροζ.
Άλλοι μύκητες προκαλούν σήψεις με άλλα χρώματα. Η ζημιά από τις προνύμφες του πράσινου σκουληκιού μπορεί να επιφέρουν αλλαγές στη σήψη των στάχεων, αλλά τα υπολείμματα από το μάσημα μεταξύ των καρπών είναι λευκά και όχι πορφυρά.
Κύκλος ασθένειας :
Οι μύκητες αυτοί διαχειμάζουν στο έδαφος ή στα υπολείμματα των καλλιεργειών. Η μόλυνση εξαπλώνεται με τα σπόρια τα οποία αναπαράγονται εγγενώς ή αγενώς. Τα φυτικά υπολείμματα παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στον κύκλο της ασθένειας, επειδή τα σπόρια μπορούν να αναπτυχθούν μόνο μέσα σ’ αυτά.
Αντιμετώπιση:
Δεν υπάρχει άμεση χημική καταπολέμηση ενάντια σε αυτή τη φουζαρίωση.
Έχουν δημιουργηθεί πολλά ανθεκτικά ή μη ευπαθή υβρίδια. Πληροφορίες για τη δράση των υβριδίων δημοσιεύονται στον κατάλογο των ποικιλιών κάθε ευρωπαϊκής χώρας.
Η σωστή καλλιέργεια του εδάφους όπου τα φυτικά υπολείμματα είναι καλά οργωμένα περιορίζει σημαντικά τις πηγές μόλυνσης. Όταν υπάρχουν φυτικά υπολείμματα σε γειτονικές καλλιέργειες τότε η καλλιέργεια του εδάφους μόνο στον δικό μας αγρό έχει μικρότερη αποτελεσματικότητα.
Η συνεχής χημική καταπολέμηση των εντόμων που προσβάλλουν τους στάχεις (τα τέλεια του Diabrotica virgiferaκαι οι προνύμφες του πράσινου σκουληκιού) μπορεί να περιορίσει σημαντικά την μόλυνση διότι περιορίζει των αριθμό των πληγών.
