Αίτιο: Fusarium spp.(Fusarium graminearum),
(Fusarium culmorum), (Fusarium moniliforme), (Fusarium semitectum) και κάποια άλλα είδη.
Η μικροβιολογική αποσύνθεση των υπολειμμάτων στον αγρό είναι μια φυσιολογική διαδικασία. Οι μύκητες του γένους Fusarium είναι μέλη μιας μικροβιολογικής κοινότητας που τρέφεται με υπολείμματα. Μερικές φορές, δυστυχώς αυτοί οι μύκητες προσβάλουν υγιή φυτά ή φυτά που φαίνονται υγιή και μπορεί να προκαλέσουν και ολοκληρωτική καταστροφή των στελεχών.
Διάδοση και σημαντικότητα:
Η φουζαρίωση είναι γνωστή σε όλο τον κόσμο όπου υπάρχουν αραβόσιτος και σιτηρά. Τα παθογόνα αυτά εμφανίζονται σχεδόν σε όλα τα εδάφη. Η μόλυνση κατά τη διάρκεια της βλαστικής ανάπτυξης είναι συνήθως σοβαρή. Τα στρεσαρισμένα (από παθογόνα, ξηρασία ή άλλες αιτίες) φυτά είναι πιο ευπαθή. Τα μολυσμένα φυτά πέφτουν κάτω, αυτό μπορεί να σημαίνει μεγάλη απώλεια στην παραγωγή. Οι πρώιμες μολύνσεις είναι σπάνιες αλλά μπορούν να εξοντώσουν τα φυτά. Συνηθέστερες είναι οι όψιμες μολύνσεις το καλοκαίρι όπου ο κίνδυνος για απώλεια παραγωγής εξαρτάται από την καλλιεργούμενη ποικιλία.
Συμπτώματα και παρόμοιες ασθένειες:
Οι πρώιμες προσβολές συνήθως προκαλούν πορφυρό μεταχρωματισμό στη βάση του στελέχους και στα γόνατα. Οι όψιμες προσβολές προκαλούν ανοιχτόχρωμα φυτά. Το εσωτερικό τμήμα του στελέχους είναι κατεστραμμένο και αργότερα ολόκληρο το στέλεχος διασπάται σε παράλληλα τμήματα
Κάτω από υγρές συνθήκες, ροζ δακτύλιοι μούχλας εμφανίζονται στα γόνατα. Αυτοί οι κύκλοι είναι ένα χαρακτηριστικό σύμπτωμα της φουζαρίωσης. Οι δακτύλιοι μπορεί να είναι άσπρο-ροζ και σπάνιοι κόκκινοι. Αυτό εξαρτάται από το είδος του παθογόνου.
Η σήψη του στελέχους μπορεί να προκληθεί και από άλλους μύκητες, αλλά ποτέ δεν εμφανίζονται μυκηλιακοί δακτύλιοι στα γόνατα, οπότε αυτή η ασθένεια είναι εύκολο να αναγνωρισθεί.
Κύκλος ασθένειας :
Ο μύκητας διαχειμάζει στο έδαφος ή στα υπολείμματα της καλλιέργειας ως μυκήλιο, χλαμυδοσπόριο, ή . Γι’ αυτό το λόγο είναι σημαντικό να αποφεύγονται καλλιέργειες χωρίς να γίνεται αμειψισπορά. Ο μύκητας προσβάλει το στέλεχος ως μυκήλιο με τα σπόρια να αναπαράγονται. Οι χαλαροί ιστοί και οι πληγές είναι οι καλύτεροι δίοδοι για τη μόλυνση. Τα παθογόνα τρέφονται απο το εσωτερικό τμήμα των μεσογονάτιων και το στέλεχος μπορεί να μείνει άδειο. Στο φυτικό ιστό τα μυκήλια αναπτύσσουν χλαμυδοσπόρια όταν.
Αντιμετώπιση:
Τα χαρακτηριστικά των υβριδίων δημοσιεύονται στην λίστα που καταγράφονται οι ποικιλίες για κάθε χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η ανθεκτικότητα στην φουζαρίωση είναι ένα σημαντικό κριτήριο επιλογής, πολύ ευπαθή υβρίδια σπάνια καταγράφονται. Η χρήση ανθεκτικών υβριδίων είναι ο καλύτερος και ευκολότερος τρόπος καθώς η ώριμη παραγωγή θα παραμείνει στον αγρό.
Η αμειψισπορά είναι πολύ σημαντική. Αυτή η μέθοδος περιορίζει τον κίνδυνο μόλυνσης και συνήθως καταλήγει σε πολύ χαμηλότερους ρυθμούς μόλυνσης.
Η σωστή καλλιέργεια του εδάφους είναι επίσης πολύ σημαντική. Στα καλά οργωμένα κτήματα τα φυτικά υπολείμματα καταστρέφονται πολύ γρηγορότερα και οι μύκητες του γένους Fusarium διαχειμάζει με τον τρόπο αυτό μόνο ως μυκήλιο. Η εξάπλωση με αγενή ή εγγενή σπόρια εμποδίζεται στην περίπτωση που το έδαφος έχει υποστεί σωστές καλλιεργητικές φροντίδες.
Η αποφυγή του στρεσαρίσματος των φυτών είναι επίσης πολύ σημαντική. Η μόλυνση των υγιών φυτών αρχίζει αργότερα σε σχέση με τα στρεσαρισμένα. Η ισορροπημένη θρέψη, επάρκεια νερού όταν χρειάζεται, η σωστή καλλιέργεια του εδάφους μπορούν να διατηρήσουν την καλλιέργεια υγιή.
Η φουζαρίωση δεν καταπολεμάτε χημικά με ψεκασμούς. Η πρόωρη μόλυνση είναι εύκολο να αποφευχθεί με τους επικαλυμμένους σπόρους. Σε μερικές χώρες, όπως η Ουγγαρία η χρήση επικαλυμμένων υλικών επιβάλλεται, εκτός από τις περιπτώσεις οργανικής γεωργίας.
