Όνομα εντόμου: Aculus fockeni nal. et Trott.
Φάσμα προσβαλλομένων: ροδακινιά, κερασιά, βυσσινιά, δαμασκηνιά, αμυγδαλιά.
Συχνότητα και σπουδαιότητα:
Τα πυρηνόκαρπα δεν ανήκουν σ’ εκείνα τα οπωροφόρα που παθαίνουν σημαντικές ζημιές από τα αραχνίδια, αλλά τα τελευταία χρόνια η διάδοση του αραχνιδίου αυξάνεται. Η οικονομική τους σημασία επιτείνεται από το γεγονός πως παίζουν σημαντικό ρόλο στη διασπορά ιών.
Συμπτώματα:
Προκαλούν ζημιές απομυζώντας τα φύλλα. Σαν αποτέλεσμα, αυξάνεται η διαπνοή, μειώνεται η χλωροφύλλη, οι άκρες των φύλλων παίρνουν χρώμα καστανό, και γενικά αποχρωματίζονται. Στα νεαρά δέντρα τα κλαδάκια διασπώνται ενώ τα φύλλα παίρνουν μορφή κουταλιού. Η διάκριση των ματιών και ο σχηματισμός των καρπών περιορίζονται.
Κύκλος ασθένειας:
Το πλήρως ανεπτυγμένο θηλυκό συνήθως διαχειμάζει σε προφυλαγμένο μέρος στη βάση του μπουμπουκιού. Έχουν εντοπιστεί και διαχειμάζοντα αυγά. Το κυλινδρικό έντομο έχει δύσκολη αναπτυξιακή διαδικασία και πολλές γενιές. Τα κινούμενα και απομυζώντα έντομα πολλαπλασιάζονται σε μικρούς αριθμούς. Ο υπερπολλαπλασιασμός παρατηρείται κυρίως σε ξηρό και θερμό καλοκαίρι. Στην αρχή και τα μέσα Αυγούστου οι ψείρες εγκαθίστανται στο χώρο όπου θα διαχειμάσουν.
Αντιμετώπιση:
Η διατήρηση της ισορροπημένης θρέψης του φυτού και η αποφυγή υπερβολικών δόσεων αζώτου, σχηματίζουν μια λογική βάση για την αντιμετώπιση του εντόμου. Η εγκατάσταση αρπακτικών ακαρεων και η προστασία που αυτά παρέχουν, είναι αρκετά αποτελεσματικό μέτρο. Όσον αφορά τη χημική αντιμετώπιση, θα πρέπει να κάνουμε χρήση των δυνατοτήτων εναλλαγής χημικών και ειδικών φθειροκτόνων. Τα χημικά θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν για την καταπολέμηση των θερινών γενεών, αλλά και εκείνων που εγκαταλείπουν τις αποικίες τους.
