Προκαλών οργανισμός: Tranzschelia pruni-spinosae, 

Tranzschelia discolor

Φάσμα προσβαλλομένων: δαμασκηνιά, βερικοκιά, ροδακινιά, αμυγδαλιά, prunus spinosa.

 Ενδιάμεσοι ξενιστές: Anemone spp., Hepaticia spp.

Συχνότητα και σπουδαιότητα: 
Η τακτική και ετήσια επαναλαμβανόμενη βλάβη που προκαλείται από την ασθένεια δεν είναι τυπική, αλλά όταν συμβεί να ενσκήψει βροχερός Μάιος ή Ιούνιος, πρέπει να αντιμετωπίσουμε την πιθανότητα  σοβαρής μόλυνσης. Και τα δύο γένη του μύκητα έχουν ανάγκη να μετακινηθούν σε άλλο φυτό για μια σύντομη περίοδο της ανάπτυξής τους, αλλά ύστερα επιστρέφουν στο βασικό τους ξενιστή. Η ζημιά που προκαλούν και οι δύο μοιάζει. Διακρίνονται μόνο με βάση τα συμπτώματα και τη μορφολογία των τελευτομορφών τους. Συγκεκριμένα είδη δαμασκηνιάς (π.χ. το Besztercei) είναι σαφώς ευπαθέστερα στη μόλυνση.

Συμπτώματα:

Κιτρινωπά στίγματα διαμέτρου  1-2 χιλ. εμφανίζονται στα μολυσμένα φύλλα συνήθως το Μάη. Και τα δύο είδη μυκήτων εντοπίζονται σε διαφορετικά φύλλα του ιδίου δέντρου ή ακόμα και σε ένα φύλλο.

Κύκλος ασθένειας: 
Τα πεσμένα φύλλα είναι ο χώρος διαχείμανσης της μόλυνσης μες από ουρεδο- και τελευτο- σπόρους. Το μυκήλιο του μύκητα μπορεί να μείνει ενεργό στο μίσχο της ρίζας του ενδιάμεσου ξενιστή , έτσι ώστε είναι βέβαιη η περαιτέρω μόλυνση. Τα βασιδιόσπορα παράγονται από τους τελευτοσπόρους και τους ουρεδοσπόρους, και μολύνουν τα νεαρά φύλλα το Μάη.

Αντιμετώπιση:
Ο κίνδυνος της παθογένειας μπορεί να μειωθεί σημαντικά με την απομάκρυνση των μολυσμένων φύλλων και την καταστροφή των ενδιάμεσων ξενιστών. Στις επικίνδυνες περιόδους συνιστάται να εφαρμόζονται και χημικά μέτρα ελέγχου με τη χρήση επικεντρωμένης τεχνολογίας μυκητοκτόνων κυρίως με συστατικό το Kaptan.