Προκαλών οργανισμός: Sphaerotheca pannosa var. persicae, 

Sphaerotheca pannosa var. rosae

Φάσμα προσβαλλομένων: ροδακινιά, αμυγδαλιά, τριανταφυλλιά.

Συχνότητα και σπουδαιότητα: 
Κύριος ξενιστής της ασθένειας είναι η ροδακινιά, δεν γνωρίζουμε όμως κανένα είδος απολύτως ανθεκτικό σ’ αυτήν, γι’ αυτό και πρέπει να υπολογίζουμε κάθε χρόνο την πιθανή ζημιά στις φυτείες και τα φυτώρια. Η έκταση όμως της ζημιάς που προκαλείται, ποικίλει. Η σοβαρότητα της μόλυνσης αυξάνεται με τη διασπορά των ευάλωτων ειδών. Η ασθένεια επιδρά στην ποιότητα και την ποσότητα της παραγωγής ροδάκινου. Η ευαισθησία του άγριου ροδάκινου είναι ακόμα μεγαλύτερη.

Συμπτώματα:
Το νεαρό φύλλο, ο βλαστός και ο καρπός είναι εξίσου ευάλωτοι στη μόλυνση. Τα πρώτα συμπτώματα εμφανίζονται στο τέλος της εποχής που πέφτουν τα πέταλα και εντοπίζονται στα  νεαρά φύλλα, στα κλαδάκια και στα φύλλα των υπό σχηματισμό βλαστών. Οι βλαστοί απογυμνώνονται εντελώς και σε λίγο η κορυφή τους μαραίνεται. Το μολυσμένο φυτό καλύπτεται με ένα αλευρώδες στρώμα μυκηλίου του μύκητα, σε χρώμα λευκόγκριζο. Τα λευκά στίγματα των προσβεβλημένων καρπών δεν είναι τόσο εντυπωσιακά, αλλά στην εποχή της ανάπτυξης γίνονται γκρίζα, ύστερα μεγαλώνουν και παίρνουν χρώμα καφέ. Στα ευπαθή είδη, εμφανίζεται σημαντική απώλεια φύλλων και καρπών (πέφτουν).

Κύκλος ασθένειας: 
Η ασθένεια διαχειμάζει στα μπουμπούκια. Το διαχειμάζον μυκήλιο εντοπίζεται στα ενδότερα των μπουμπουκιών. Η πραγματική μόλυνση συμβαίνει μόνο μετά την πλήρη ανάπτυξη του φυλλώματος. Οι αλυσίδες κονιδίων σχηματίζονται στα τμήματα εκείνα του αναπτυσσόμενου φυτού που βλασταίνουν μεταξύ 20-25°C ύστερα από μια περίοδο επώασης μιας ή δυο εβδομάδων. Τα κλειστοθέσια δεν παίζουν κανένα ρόλο στην διαχείμαση της παθογένειας.

Αντιμετώπιση:
Η πλειονότητα των διαχειμαζόντων μυκηλίων μπορεί να απομακρυνθεί από τα δέντρα με το παραδοσιακό, επαγγελματικό κλάδεμα αφού το επάνω ένα τρίτο των βλαστών μπορεί να κοπεί με αυτή τη μέθοδο κλαδέματος. Στο κλάδεμα των μικρών κλαδιών χρησιμοποιούμε την επιλογή και απομάκρυνση των μολυσμένων μικρών κλαδιών ως αγροτεχνικό μέτρο αντιμετώπισης.

Η χημική αντιμετώπιση βασίζεται κατά κύριο λόγο στην πρόληψη όταν χρησιμοποιούμε χημικά με χαλκό΄. Στην περίπτωση που έχουν ήδη εμφανιστεί συμπτώματα, αποτελεσματικά μπορεί ν’ αποδειχτούν τα χημικά με θεραπευτική επίδραση, οργανικά και κυρίως απορροφητικά.