Η αζαλέα είναι καλλωπιστικό, θαμνώδες φυτό της οικογένειας των ροδόδεντρων, φυλλοβόλο και με άνθη σε σχήμα ‘‘χωνιού’’.
Είναι φυτά των ορεινών περιοχών της Κίνας, της Ιαπωνίας και της Ινδίας. Λόγω της μεγάλης αισθητικής της αξίας είναι ένα από τα πιο δημοφιλή φυτά της χώρας μας. Οι σημαντικότερες ποικιλίες της αζαλέας είναι υβρίδια. Μέσα από τη βελτίωση κατά τις διασταυρώσεις των ποικιλιών της αζαλέας οι σημερινές αζαλέες θερμοκηπίου είναι αειθαλείς και οι περισσότερες είναι ευαίσθητες στις χαμηλές θερμοκρασίες του χειμώνα.
Η ανάπτυξη ενός φυτού αζαλέας ποικίλει και μπορεί να γίνει είτε σε μια γλάστρα μικρού ύψους είτε σε κήπο ως θάμνος μέχρι και 6 μέτρων ύψους. Πολλές φορές μπορεί να διαμορφωθεί σε γλάστρα σε σχήμα μπονσάι. Τα άνθη μονά ή διπλά ποικίλουν σε πολλούς μονόχρωμους και δίχρωμους χρωματισμούς ή σε χρωματισμούς με στίγματα. Η μεγάλη αισθητική αξία του φυτού έγκειται και στο ότι τα άνθη παραμένουν πάνω στο φυτό για αρκετές εβδομάδες.
Η αζαλέα πολλαπλασιάζεται εγγενώς με σπόρο και αγενώς με μοσχεύματα και εμβολιασμό. Ο πιο συνηθισμένος τρόπος πολλαπλασιασμού είναι η ριζοβολία μοσχευμάτων (βλαστικές κορυφές μήκους 7-10 cm). Μετά τη φύτευση οι αζαλέες χρειάζονται περίπου 2 χρόνια για να αναπτυχθούν βλαστικά και να μπουν στο στάδιο της άνθησης. Το φυτό για να διαφοροποιήσει τους ανθοφόρους οφθαλμούς απαιτεί θερμοκρασία 18 °C και πάνω. Στη συνέχεια οι ανθοφόροι οφθαλμοί πέφτουν σε λήθαργο ο οποίος διακόπτεται με χαμηλές θερμοκρασίες (2-10°C) και τελικά τα φυτά ανθίζουν. Η μικρή ημέρα ευνοεί τη διαφοροποίηση των ανθοφόρων οφθαλμών. Το φυτό της αζαλέας ανθίζει την άνοιξη αλλά μπορεί να παρατηρηθεί και μια άνθηση το φθινόπωρο. Είναι ένα φυτό που χρειάζεται το φως της ημέρας αλλά όχι τον έντονο και καυτό ήλιο του μεσημεριού. Θα πρέπει λοιπόν να τοποθετηθεί σε μερικώς σκιαζόμενο σημείο και να προστατεύεται από τους βοριάδες του χειμώνα.
Η αζαλέα όπως και τα περισσότερα καλλωπιστικά απαιτεί έδαφος αφράτο, όξινο και φτωχό σε ασβέστιο. Συνιστάται η χρήση εδαφοβελτιωτικών (τύρφη, άμμος) ώστε να βελτιωθεί η υδατοπερατότητα και η ικανότητα στράγγισης του εδάφους. Η λίπανση του φυτού με τα βασικά θρεπτικά στοιχεία θα πρέπει να πραγματοποιείται μετά το τέλος της άνθησης και μάλιστα όπως και στα περισσότερα λουλούδια έτσι και εδώ συνιστάται η υδρολίπανση. Το πότισμα θα πρέπει να γίνεται τακτικά και λελογισμένα. Αν και δε θεωρείται αναγκαίο, η αζαλέα μπορεί να κλαδευτεί μετά το τέλος της ανθοφορίας και να διαμορφωθεί στο σχήμα της αρεσκείας μας. Όπως αναφέραμε και στην αρχή πολλά φυτά κλαδεύονται και σε σχήμα μπονσάι ή ακόμα και σε σφαιρικό σχήμα.
Θα πρέπει να αναφερθεί πως η ακανόνιστη άρδευση ή η υπερβολική λίπανση μπορεί να προκαλέσουν πτώση των φύλλων του φυτού.
Οι πιο συνηθισμένοι εχθροί της αζαλέας είναι οι νηματώδεις, οι τετράνυχοι, οι αφίδες, οι θρίπες και οι αλευρώδεις.
Αν και οι φροντίδες ενός τέτοιου φυτού φαντάζουν πολλές και δύσκολες σίγουρα αξίζει το κόπο μιας και η αισθητική του αξία θα σας αποζημιώσει.
Πηγή: e-geoponoi.gr
